چطور توصیه بدهیم و توصیه بخواهیم؟

ساخت پایه: subject + should + base verb؛ پس بعد از should فعل ساده می‌آید و برای he/she هم should تغییر نمی‌کند.

برای توصیه‌ی مثبت از should + base verb و برای توصیه‌ی منفی از shouldn't + base verb استفاده کن. دلیل کوتاه، توصیه را طبیعی‌تر می‌کند.

shouldn't می‌گوید کاری احتمالاً انتخاب خوبی نیست؛ به‌خودی‌خود آن کار را ممنوع نمی‌کند.

برای گرفتن توصیه، should را قبل از فاعل بگذار. چون خودش فعل کمکی است، do / does لازم ندارد.

وقتی کسی حال خوبی ندارد، قبل از درخواست توصیه باید بتواند علامتش را روشن بیان کند. این گفت‌وگو را در صحبت با پزشک و داروساز به انگلیسی تمرین کن؛ از گفتن حالت تا پرسیدن سؤال و فهمیدن پاسخ.

اگر نمی‌دانی چه کاری بهتر است انجام بدهی، این سؤال مستقیم و کاربردی است:

با I think نشان می‌دهی که توصیه نظر توست؛ ساخت منفی I don't think you should... هم راه نرم‌تری برای منصرف‌کردن کسی است.

وقتی انجام‌ندادن کاری فقط انتخاب خوبی نیست، should مناسب است؛ وقتی قانون یا الزام واقعی وجود دارد، have to یا must طبیعی‌تر است.

فارسیِ هر دو گاهی «باید» می‌شود، اما آن‌ها هم‌معنی نیستند:

could می‌تواند یک گزینه‌ی ممکن پیشنهاد کند؛ معمولاً به‌اندازه‌ی should روی آن گزینه تأکید نمی‌کند.

برای اجازه و درخواست با can/could، گرامر Can و Could در انگلیسی را ببین.

ندا فردا یک ارائه‌ی کوتاه دارد و از امیر کمک می‌خواهد. هر جمله‌ی انگلیسی برای صوت اصلی بدون تغییر نگه داشته شده؛ ترجمه زیر همان نوبت است.

در گفت‌وگو What should I do? درخواست راهنمایی است؛ should پیشنهاد اصلی، shouldn't توصیه‌ی منفی و could فقط یک گزینه‌ی ممکن را نشان می‌دهد.

۱. بعد از should، to نیاور

۲. برای he/she، shoulds نساز

۳. سؤال را با do/does نساز

۴. shouldn't و mustn't را یکی ندان

۵. should و could یک شدت ندارند

• با should + base verb توصیه بدهی؛
• با shouldn't توصیه‌ی منفی بسازی؛
• با Should I...? و What should I do? توصیه بخواهی؛
• با I think you should... نظر شخصی را طبیعی بیان کنی؛
• توصیه را از must / have to / mustn't تشخیص بدهی؛
• با You could... / We could... یک گزینه‌ی جایگزین پیشنهاد کنی.

برای ادامه‌ی دوره، دوره انگلیسی A2 را ببین.