فعل ir و venir در اسپانیایی؛ فرق «رفتن» و «آمدن»

دو فعل ir و venir از اولین فعل‌هایی هستند که برای حرف زدن درباره حرکت و مقصد به آن‌ها نیاز داری.

ir یعنی رفتن:

Voy al trabajo.
به محل کار می‌روم.

venir یعنی آمدن:

Vengo a tu casa.
به خانه‌ی تو می‌آیم.

اگر بخواهی معنی فعل ir و معنی فعل venir را در یک خط به خاطر بسپاری، ir یعنی رفتن و venir یعنی آمدن. فرق اصلی در زاویه‌ی دید حرکت است: با ir از جایی به سمت یک مقصد می‌روی؛ با venir حرکت به سمت جایی است که گوینده، شنونده یا نقطه‌ی مرجع گفت‌وگو قرار دارد.

این صفحه بخشی از مسیر اسپانیایی A1 است و روی زمان حال، مقصد و رفت‌وآمد ساده تمرکز دارد.

فعل ir در اسپانیایی؛ «رفتن»

ir یک فعل بی‌قاعده است و شکل‌های زمان حالش را باید جداگانه یاد بگیری.

صرف فعل Ir (رفتن)

برای صرف فعل ir در اسپانیایی در زمان حال، شکل‌ها این‌اند:

مثال:

Voy a casa.
به خانه می‌روم.

Vas a la universidad.
به دانشگاه می‌روی.

Ana va al supermercado.
آنا به سوپرمارکت می‌رود.

Vamos al parque.
به پارک می‌رویم.

Van al centro.
به مرکز شهر می‌روند.

برای یادگیری فعل رفتن به اسپانیایی، اول همین شش شکل را با چند مقصد واقعی از زندگی خودت تمرین کن.

صرف فعل ir در زبان اسپانیایی با a

برای گفتن مقصد، معمولاً بعد از ir حرف اضافه‌ی a می‌آید:

ir + a + مقصد

Voy a Madrid.
به مادرید می‌روم.

Voy a la escuela.
به مدرسه می‌روم.

Voy al banco.
به بانک می‌روم.

al از ترکیب a + el ساخته می‌شود:

a + el banco → al banco

اما با اسم مؤنث می‌گویی:

Voy a la farmacia.
به داروخانه می‌روم.

و با casa معمولاً می‌گویی:

Voy a casa.
به خانه می‌روم.

اگر بخواهی سؤال «کجا می‌روی؟» را در یک گفت‌وگوی کوتاه تمرین کنی، درس کجا می‌روی؟ در اسپانیایی A1 برای همین کاربرد است.

جدول کوتاه صرف فعل ir اسپانیایی در جمله

این چند جمله کمک می‌کنند صرف‌ها را به شکل الگو ببینی:

Yo voy al café.
من به کافه می‌روم.

Tú vas al parque.
تو به پارک می‌روی.

Ella va a casa.
او به خانه می‌رود.

Nosotros vamos al cine.
ما به سینما می‌رویم.

Vosotros vais al museo.
شماها به موزه می‌روید.

Ellos van a la estación.
آن‌ها به ایستگاه می‌روند.

در مکالمه معمولاً ضمیر فاعلی را می‌توانی حذف کنی؛ voy یا vamos خودشان فاعل را نشان می‌دهند.

فعل venir در اسپانیایی؛ «آمدن»

venir هم بی‌قاعده است. اگر هدفت یاد گرفتن فعل آمدن به اسپانیایی است، venir همان فعلی است که باید بشناسی.

وقتی حرکت به سمت جایی است که گوینده یا نقطه‌ی مرجع قرار دارد، venir طبیعی‌تر است:

Vengo a tu casa.
به خانه‌ی تو می‌آیم.

¿Vienes al café?
به کافه می‌آیی؟

Marta viene aquí.
مارتا به اینجا می‌آید.

صرف فعل venir در اسپانیایی

به دو نکته دقت کن:

• yo می‌شود vengo
• در tú / él / ellos، e به ie تغییر می‌کند: vienes / viene / vienen

جدول صرف فعل venir اسپانیایی در جمله

Vengo ahora.
الان می‌آیم.

Vienes conmigo.
با من می‌آیی.

Carlos viene a casa.
کارلوس به خانه می‌آید.

Venimos en metro.
با مترو می‌آییم.

Vienen mañana.
فردا می‌آیند.

برای A1 همین شکل‌های زمان حال کافی‌اند.

فرق ir و venir با یک موقعیت ساده

فرض کن تو در خانه هستی و با دوستت تلفنی حرف می‌زنی.

دوستت می‌پرسد:

¿Vas al café?
به کافه می‌روی؟

اینجا کافه مقصدی جدا از محل گفت‌وگوی فعلی است، پس ir طبیعی است.

اما اگر تو در کافه باشی و از دوستت بپرسی:

¿Vienes al café?
به کافه می‌آیی؟

حرکت به سمت جایی است که تو در آن هستی، پس venir مناسب است.

برای شروع همین تفاوت کافی است:

• ir → رفتن به مقصد
• venir → آمدن به سمت اینجا / نقطه‌ی مرجع

¿Adónde vas? و ¿De dónde vienes?

دو سؤال خیلی کاربردی:

¿Adónde vas?
کجا می‌روی؟

Voy al trabajo.
به محل کار می‌روم.

و:

¿De dónde vienes?
از کجا می‌آیی؟

Vengo de la universidad.
از دانشگاه می‌آیم.

با venir برای مبدأ معمولاً de را می‌بینی:

Vengo de casa.
از خانه می‌آیم.

Venimos del centro.
از مرکز شهر می‌آییم.

del از ترکیب de + el ساخته می‌شود.

ir و venir با وسایل حمل‌ونقل

می‌توانی حرکت را با وسیله‌ی رفت‌وآمد ترکیب کنی:

Voy al trabajo en metro.
با مترو به محل کار می‌روم.

Vamos al centro en autobús.
با اتوبوس به مرکز شهر می‌رویم.

Vengo en taxi.
با تاکسی می‌آیم.

Vienen en tren.
با قطار می‌آیند.

برای واژگان بیشتر اتوبوس، مترو، قطار و ایستگاه‌ها، درس وسایل حمل‌ونقل به اسپانیایی A1 را مرور کن.

ir a + مصدر همیشه فقط «رفتن به مکان» نیست

بعد از ir a اگر به‌جای مکان یک فعل به شکل مصدر بیاید، ساخت دیگری داریم:

Voy a estudiar.
قرار است درس بخوانم / می‌خواهم به‌زودی درس بخوانم.

اینجا دیگر a estudiar مقصد مکانی نیست؛ درباره یک کار نزدیک در آینده حرف می‌زنیم.

این ساخت را جداگانه در آینده نزدیک با ir a + infinitivo یاد می‌گیری. در این صفحه تمرکز اصلی روی خود ir و venir برای حرکت و مقصد است.

یک گفت‌وگوی کوتاه با ir و venir

— ¿Adónde vas?
کجا می‌روی؟

— Voy al centro.
به مرکز شهر می‌روم.

— ¿Vas en metro?
با مترو می‌روی؟

— Sí. ¿Vienes conmigo?
بله. با من می‌آیی؟

— Sí, voy contigo.
بله، با تو می‌آیم / همراهت می‌روم.

این مثال نشان می‌دهد انتخاب ir و venir به زاویه‌ی دید و جهت حرکت بستگی دارد.

چند اشتباه رایج

گفتن yo ir

برای «من می‌روم» نمی‌گوییم:

Yo ir.

می‌گوییم:

Voy.

گفتن yo vo

شکل درست اول‌شخص ir:

voy

نه:

vo

گفتن yo vieno

شکل درست اول‌شخص venir:

vengo

نه:

vieno

فراموش کردن a قبل از مقصد

معمولاً می‌گوییم:

Voy al parque.

نه:

Voy el parque.

حالا می‌توانی ir و venir را در زمان حال صرف کنی، مقصد و مبدأ ساده را بیان کنی و تشخیص بدهی چه زمانی «رفتن» و چه زمانی «آمدن» مناسب‌تر است.