الان چطور پیش می‌ری؟

دو جمله را ببین:

جمله‌ی اول درباره‌ی یک عادت است. جمله‌ی دوم درباره‌ی کاری است که در این لحظه یا در این دوره‌ی کوتاه در جریان است.

چند نمونه‌ی دیگر:

لازم نیست هر بار که کلمه‌ی ahora دیدی حتماً حال استمراری بسازی. مهم این است که بفهمی گوینده دارد درباره‌ی روتین حرف می‌زند یا کاری در حال انجام.

وقتی درباره‌ی پیشرفتت حرف می‌زنی، فقط گفتن «خوبم» یا «بد هستم» کافی نیست. بهتر است دقیق‌تر بگویی کدام بخش برایت راحت یا سخت است.

ساخت me cuesta + infinitivo خیلی کاربردی است:

• Me cuesta escuchar. → شنیدن/درک شنیداری برایم سخت است.
• Me cuesta escribir. → نوشتن برایم سخت است.
• Me cuesta recordar vocabulario. → به‌یادآوردن واژگان برایم سخت است.

برای حرف‌زدن درباره‌ی برنامه‌ی یادگیری، سه ایده خیلی پرکاربردند:

puedo

برای توانایی یا امکان:

tengo que

برای کاری که خودت باید انجام بدهی:

hay que

برای یک ضرورت کلی:

در درس‌های بعدی فرق این ساخت‌ها را دقیق‌تر می‌بینی. اگر خواستی مرجعشان را یک‌جا ببینی، صفحه‌ی deber، tener que و hay que برای همین تفاوت ساخته شده.

وقتی درباره‌ی عادت یا برنامه‌ی یادگیری حرف می‌زنی، یک دلیل کوتاه با porque جمله را کامل‌تر می‌کند:

برای این سطح همین کافی است که بتوانی یک کار یا انتخاب را با یک دلیل ساده وصل کنی.

مقایسه کن:

این جمله خوب است، اما هنوز خیلی کلی است.

می‌توانی دقیق‌تر بگویی:

در A2 قرار نیست یک برنامه‌ی مطالعاتی پیچیده بنویسی؛ هدف این است که بتوانی درباره‌ی کاری که معمولاً انجام می‌دهی، کاری که الان انجام می‌دهی، مشکلت و قدم بعدی‌ات چند جمله‌ی روشن بسازی.

لازم نیست جواب‌هایت دقیقاً همین باشند. الگو را بردار و درباره‌ی وضعیت واقعی خودت حرف بزن.

به گفت‌وگو گوش بده و دنبال سه چیز باش: عادت، کاری که الان در جریان است و مشکلی که زبان‌آموز دارد.

در پایان این درس باید بتوانی چهار چیز را درباره‌ی یادگیری خودت بگویی: معمولاً چه کار می‌کنی، الان روی چه چیزی کار می‌کنی، چه چیزی برایت سخت است و قدم بعدی‌ات چیست.

در درس بعد، از صحبت درباره‌ی خودت می‌رویم سراغ توصیف دقیق‌تر آدم‌ها در اسپانیایی A2: این‌بار باید فرق بین ویژگی نسبتاً ثابت و حالت موقت را هم تشخیص بدهی.