چطور در سطح A2 خودت را طبیعی‌تر معرفی کنی؟

در A1 ممکن است جواب‌هایت این‌طور باشند:

همه‌ی این جمله‌ها درست‌اند، اما اگر بدون ارتباط پشت سر هم بیایند، معرفی شبیه پر کردن فرم شنیده می‌شود.

در A2 همان اطلاعات را طبیعی‌تر کنار هم می‌گذاری:

تفاوت اصلی در واژه‌های سخت نیست؛ در انتخاب اطلاعات، ترتیب آن‌ها و ادامه دادن گفت‌وگوست.

برای یک آشنایی در کلاس یا جمع دوستانه، این ترتیب معمولاً خوب جواب می‌دهد:

1. یک شروع کوتاه؛
2. نام؛
3. شهر، محل زندگی یا پیشینه‌ای که برای موقعیت مهم است؛
4. کار یا تحصیل فعلی؛
5. یک جزئیات شخصی مرتبط، مثل علاقه یا دلیل حضور در کلاس؛
6. یک پایان کوتاه یا سؤال برگشتی.

لازم نیست همه‌ی چیزهایی را که درباره‌ی خودت می‌دانی بگویی. معرفی خوب انتخاب‌شده است، نه طولانی.

چند جمله‌ی مفید:

شماره تلفن، آدرس کامل یا تاریخچه‌ی طولانی تحصیل معمولاً برای معرفی اول لازم نیست.

برای این معرفی همان and (و)، but (اما) و because (چون/زیرا) کافی‌اند.

and برای اضافه کردن اطلاعات

but برای نشان دادن تفاوت

because برای گفتن دلیل

کلمه‌ی ربط را فقط وقتی استفاده کن که بین دو ایده رابطه‌ی واقعی وجود دارد. لازم نیست همه‌ی جمله‌ها را با and به هم بچسبانی.

این الگو را به‌عنوان نقشه استفاده کن، نه متن حفظی. معنی هر الگو را می‌بینی، اما جای خالی را با اطلاعات خودت کامل کن:

قرار نیست حتماً هر شش خط را استفاده کنی. اگر یک جزئیات برای موقعیتت مهم نیست، حذفش کن.

نمونه برای یک دانشجو

نمونه برای کسی که کار می‌کند

این‌ها نمونه معرفی کامل خود به انگلیسی برای حفظ کردن نیستند. ساختار را بردار و جزئیات را با زندگی خودت عوض کن.

وقتی طرف مقابل یک جزئیات جالب می‌گوید، همان را دنبال کن.

اگر درباره‌ی تحصیل گفت:

اگر درباره‌ی کار گفت:

اگر درباره‌ی شهر یا محل زندگی گفت:

اگر درباره‌ی علاقه‌اش گفت:

سؤال بعدی باید به چیزی که شنیدی مربوط باشد. اگر کسی گفته دانشجوی معماری است، What do you study? (چه رشته‌ای می‌خوانی؟) را دوباره نپرس؛ پاسخ را همین حالا شنیده‌ای.

چند نکته:

• ندا همه‌ی اطلاعات زندگی‌اش را نمی‌گوید؛ فقط چند جزئیات مرتبط را انتخاب می‌کند.
• امیر سؤال بعدی را از حرف ندا می‌سازد: Do you go hiking near Tehran? (اطراف تهران کوه‌پیمایی می‌کنی؟)
• ندا بعد از جواب دادن، سؤال را برمی‌گرداند: What about you? (تو چطور؟)
• معرفی امیر کوتاه‌تر است، اما باز هم چند جمله‌ی مرتبط دارد.

در یک آشنایی دوستانه می‌توانی کمی راحت‌تر حرف بزنی:

در کلاس یا یک گروه جدید، لحن کمی خنثی‌تر هم طبیعی است:

لازم نیست یک نسخه را «درست» و دیگری را «غلط» بدانی؛ مقدار جزئیات و لحن را با موقعیت هماهنگ کن.

۱. معرفی را به فهرست تبدیل نکن

کمتر طبیعی:

طبیعی‌تر:

۲. اطلاعات بی‌ربط را فقط برای طولانی شدن اضافه نکن

در اولین آشنایی لازم نیست درباره‌ی تمام اعضای خانواده، همه‌ی شغل‌های قبلی یا تمام سرگرمی‌هایت توضیح بدهی.

۳. متن را کلمه‌به‌کلمه حفظ نکن

اگر یک جمله را فراموش کردی، به یک جزئیات ساده برگرد:

۴. بدون سؤال برگشتی مکالمه را قطع نکن

بعد از معرفی کوتاه، یکی از این‌ها کافی است:

سه مرحله انجام بده:

1. چهار تا شش اطلاعات مرتبط درباره‌ی خودت انتخاب کن.
2. آن‌ها را با ترتیب طبیعی کنار هم بگذار.
3. در پایان یک سؤال برای طرف مقابل اضافه کن.

یک بار معرفی را با صدای بلند بگو. بار دوم بدون نگاه کردن تکرار کن، اما لازم نیست دقیقاً همان کلمات را استفاده کنی. اگر توانستی همان اطلاعات را با کمی تغییر دوباره بگویی، یعنی الگو را یاد گرفته‌ای، نه اینکه فقط متن را حفظ کرده باشی.

• یک معرفی ۴ تا ۶ جمله‌ای بسازی؛
• فقط اطلاعات مرتبط با موقعیت را انتخاب کنی؛
• با and، but و because چند ایده را طبیعی‌تر به هم وصل کنی؛
• بعد از معرفی طرف مقابل یک سؤال مرتبط بپرسی؛
• بعد از جواب دادن، سؤال را به طرف مقابل برگردانی؛
• یک معرفی را بدون حفظ کردن کلمه‌به‌کلمه تکرار کنی.

برای دیدن جای این درس در مسیر کامل، انگلیسی A2 را ببین.