صفات و ضمایر ملکی در اسپانیایی؛ mi، tu، su و mío

برای گفتن «کتاب من»، «خانه‌ی تو» یا «این مال ماست» در اسپانیایی از ساخت‌های ملکی استفاده می‌کنیم. در سطح A1 مهم‌ترین کار این است که فرق دو حالت را بفهمی: گاهی کلمه‌ی ملکی کنار اسم می‌آید، مثل mi libro؛ گاهی جای اسم را می‌گیرد، مثل el mío.

این صفحه بخشی از مسیر اسپانیایی A1 است و ساخت‌های اصلی مالکیت را با مثال‌های کوتاه و کاربردی توضیح می‌دهد.

فرق صفت ملکی و ضمیر ملکی

اگر بخواهی صفت ملکی در اسپانیایی را خیلی ساده تعریف کنی، همان واژه‌ای است که کنار اسم می‌آید و نشان می‌دهد آن اسم متعلق به چه کسی است:

mi libro
کتاب من

tu casa
خانه‌ی تو

nuestra familia
خانواده‌ی ما

اما ضمیر ملکی جای اسم را می‌گیرد:

Este libro es mío.
این کتاب مال من است.

La casa es tuya.
خانه مال توست.

پس اگر اسم را می‌گویی، معمولاً از شکل‌هایی مثل mi و tu استفاده می‌کنی؛ اگر اسم از قبل معلوم است و می‌خواهی بگویی «مال من / مال تو»، شکل‌هایی مثل mío و tuyo به کارت می‌آیند.

صفات ملکی در اسپانیایی؛ شکل‌های کوتاه

مهم‌ترین صفت‌های ملکی کوتاه که قبل از اسم می‌آیند:

مثال:

mi amigo
دوست من

mis amigos
دوستان من

tu libro
کتاب تو

tus libros
کتاب‌های تو

su casa
خانه‌ی او / شما / آن‌ها

nuestra profesora
معلم زنِ ما

nuestros amigos
دوستان ما

نکته‌ی مهم این است که شکل ملکی با چیزی که متعلق است هماهنگ می‌شود، نه با صاحب آن. مثلاً می‌گوییم:

nuestra casa
خانه‌ی ما

چون casa مؤنث و مفرد است.

و:

nuestros libros
کتاب‌های ما

چون libros مذکر و جمع است.

mi در اسپانیایی؛ mi، tu و su تغییر جنسیت ندارند

برای فهم mi در اسپانیایی کافی است اول بدانی mi قبل از اسم می‌آید و معنی «مال من / ـم» می‌دهد. mi، tu و su برای اسم مذکر و مؤنث یکسان‌اند:

mi hermano
برادر من

mi hermana
خواهر من

tu padre
پدر تو

tu madre
مادر تو

اما برای جمع، s می‌گیرند:

mis hermanos
خواهر و برادرهای من

tus amigos
دوستان تو

sus libros
کتاب‌های او / شما / آن‌ها

اگر واژگان اعضای خانواده را می‌خواهی در همین جمله‌ها تمرین کنی، درس اعضای خانواده به اسپانیایی کمک می‌کند این ساخت‌ها را با کلمات آشنا به کار ببری.

ضمایر ملکی به اسپانیایی؛ mío، tuyo و suyo

وقتی اسم از قبل معلوم است، می‌توانی از ضمیر ملکی استفاده کنی. شکل‌های اصلی:

مثال:

Este libro es mío.
این کتاب مال من است.

Esta mochila es tuya.
این کوله‌پشتی مال توست.

Estos zapatos son nuestros.
این کفش‌ها مال ما هستند.

در ضمایر ملکی در زبان اسپانیایی باید به جنس و تعداد چیزی که درباره‌اش حرف می‌زنی توجه کنی. این ضمایر مالکیت در اسپانیایی به چیزی که جای آن را گرفته‌اند هماهنگ می‌شوند:

La casa es mía.
خانه مال من است.

Los libros son míos.
کتاب‌ها مال من هستند.

اگر بخواهی کاربرد mío در اسپانیایی را خلاصه کنی، mío / mía / míos / mías زمانی به کارت می‌آیند که اسم از قبل معلوم است و می‌خواهی بگویی چیزی «مال من» است.

تفاوت ضمیر ملکی و صفت ملکی

این دو جمله را کنار هم ببین:

Es mi libro.
این کتاب من است.

Es mío.
این مال من است.

در جمله‌ی اول mi کنار libro آمده، پس صفت ملکی است.

در جمله‌ی دوم اسم libro دیگر تکرار نشده و mío جای آن را گرفته، پس ضمیر ملکی است.

برای گفتن مال من به اسپانیایی در چنین جمله‌ای می‌توانی از mío / mía استفاده کنی؛ شکل درست به جنس اسم برمی‌گردد.

یک مثال دیگر:

Es tu mochila.
این کوله‌پشتی توست.

Es tuya.
این مال توست.

اگر فقط همین تفاوت را خوب یاد بگیری، بخش بزرگی از کاربرد روزمره‌ی صفات و ضمایر ملکی در اسپانیایی روشن می‌شود.

ضمایر ملکی اسپانیایی با حرف تعریف

وقتی ضمیر ملکی را به‌تنهایی برای اشاره به یک چیز مشخص استفاده می‌کنی، شکل‌هایی مثل این هم بسیار رایج‌اند:

• el mío → مال من، برای اسم مذکر مفرد
• la mía → مال من، برای اسم مؤنث مفرد
• los tuyos → مال تو، برای اسم مذکر جمع
• las tuyas → مال تو، برای اسم مؤنث جمع

مثال:

Mi coche es pequeño. El tuyo es grande.
ماشین من کوچک است. مال تو بزرگ است.

Tus llaves están aquí. Las mías están allí.
کلیدهای تو اینجا هستند. مال من آنجا هستند.

در A1 لازم نیست همه‌ی حالت‌ها را یک‌جا حفظ کنی؛ اول mío/mía و tuyo/tuya را در چند جمله‌ی ساده تمرین کن.

su یعنی مال چه کسی؟

su و sus می‌توانند چند معنی داشته باشند:

su libro می‌تواند یعنی:

• کتاب او
• کتاب شما به شکل رسمی
• کتاب آن‌ها

معمولاً بافت جمله مشخص می‌کند منظور چه کسی است. اگر لازم باشد واضح‌تر بگویی، می‌توانی از de + شخص استفاده کنی:

el libro de Ana
کتاب آنا

la casa de él
خانه‌ی او

این ساخت برای جواب دادن به سؤال «مال کیه؟» هم خیلی کاربردی است.

«مال کیه؟» به اسپانیایی

اگر می‌خواهی بدانی مال کیه به اسپانیایی چطور پرسیده می‌شود، جمله‌ی اصلی این است:

¿De quién es?
مال کیست؟

مثال:

— ¿De quién es este libro?
این کتاب مال کیست؟

— Es mío.
مال من است.

یا:

— ¿De quién es esta mochila?
این کوله‌پشتی مال کیست؟

— Es de Marta.
مال مارتاست.

برای تمرین همین سؤال و جواب در قالب یک موقعیت کوتاه، درس «مال کیه؟» در اسپانیایی A1 را ببین.

چند اشتباه رایج

mi و mí یکی نیستند

mi بدون علامت روی i یعنی «مال من» قبل از اسم:

mi casa

اما mí با علامت، در ساخت‌هایی مثل para mí به معنی «من» بعد از حرف اضافه می‌آید. این دو را با هم عوض نکن.

tu و tú یکی نیستند

tu یعنی «مال تو» قبل از اسم:

tu libro

اما tú یعنی «تو»:

Tú eres Ana.

شکل ملکی با اسم هماهنگ می‌شود

در nuestra casa، شکل nuestra به خاطر مؤنث بودن casa است، نه به خاطر زن یا مرد بودن صاحب خانه.

حالا می‌توانی با mi، tu، su و nuestro مالکیت را کنار اسم نشان بدهی و با شکل‌هایی مثل mío و tuyo بگویی چیزی مال چه کسی است.